رؤیاهایم را پسدهید
ماندانا مشایخی پوتینهای سیاه بر ذهنش بر نبضش تکه تکه زیر آوار ضربهها نعره میشود: «دستانم از آنِ شما پاهایم، حتی لبانم با طعم بوسههای او بر آن» فریاد میکشند دو حفره به جای چشمانش: «از آنِ شما همه از آنِ شما». . . . . . «رؤیاهایم را پسدهید. »