مهندس موسوی با صدایی محکم و قاطع چندین بار تاکید کرده است که «هیچ چیز عوض نشده است و خطاب فرزندان خود گفته است: دخترانم شما بدانید که من بر سر مواضع پیشین خود همچنان ایستاده ام. در ادامه ایشان گفته اند «ممکن است به دلایلی همین تنها امکان حداقلی چند ماه یکبار برای کسب خبر از وضعیت ما با شما را هم قطع کنند.» هنوز از دلایل احتمالی این تاکید اطلاع دقیقی در دست نیست. ...
در چشم انداز پیش روی من، که سرتاسر سالهای جنگ را بر خاک ایران زندگی کردهام، مخالفت با هر دخالت بیگانه در این خاک، و دفاع از یکپارچگی کشور و ملت ایران روح زندگانی نسلی است که هر واقعیت ملموس را از هر امیدی که میتوانست داشته باشد، سرقت کرده بودند؛ نسلی که تنها واژه یا زبان را داشت و زمان را ـ همان فرصت ابدی که حافظ میگوید.
ما باید توجه داشته باشیم و تصور نکنیم که زنده ماندن به عنوان یک ملت در جهان، سرنوشت حتمی ایران است. در درازای تاریخ این زنده ماندن با مبارزه و تلاش بدست آمده و حفظ شده است. برای زنده ماندن، باید لیاقت آن را داشت. همه آسیب پذیرند و تاریخ دراز ایران در جهان، تضمینی بر ادامه آن در آینده نخواهد بود. باید ایران را نجات داد.
اگر قرار است روزی قانون اساسی تغییر کند و به دموکراسی برسیم، وقتی موسوی و کروبی صریحا اعلام می کنند نه تنها چنین کاری ممکن است که ضروری است و در نهایت صندوق رأی قانون و نظام آینده را تعیین می کند، تکلیف آینده نیز روشن است. در این صورت هر نوع موازی کاری و به ویژه تلاش برای بدیل سازی سیاسی (به ویژه از نوع بیگانه ساخته آن) کجراهه است
به عبارت ديگر، از نظر فروغی علت وجودی قوانين، صراحتاً پيشگيری از سوء استفاده از قدرت است و حاکميت نيز تنها از آن ملت است. در متن و بطن همين انديشه هاست که فروغی ايده تفکيک شاخه های مختلف قدرت منتسکيو و مفهوم حکومت عدل و قانون را وارد می کند.
در چهارم خرداد ۱۳۵۸ هفتهنامه تهران مصور گفتوگویی با احمد شاملو را چاپ کرد که عنوانی غافلگیر کننده داشت. نه اینکه رازی نهان با آن فاش شده باشد یا حقیقت نهفتهای به واسطهاش نمایان. به برکت همان «چنگِ تیزْ پاسخِ احساس» شاید، شاعر توانسته بود پیشاپیش حدس هنوز مبهمی که آغاز فعالیت دوباره حزب توده پس از انقلاب برانگیخته بود و هنوز باید زمانی میگذشت تا به یقین بدل شود را از محدوهی گنگِ احساس برهاند و آگاهانه در قالب یک حکم بیانش کند. …
اگر با واقعبینی و هوشیاری به توازن نیروها در صحنهی سیاسی ایران نگاه کنیم، میبینیم راه دیگری پیش پای سپاه باقی نمانده است. همهی قدرتهای خارجی با چنگ و دندان تیز در انتظار تکه و پاره کردن ایران و بردن “سهم” خود در این تاراج ملی هستند. اقتصاد و تولید، گویی به سیارهای دیگر تعلق دارد و این قلب هر ایرانی را بدرد میآورد، بیش از حد تابآوری.
"يک حزب و دو منشور" عنوانی است که در حقيقت به طور فشرده در برگيرندهی وضعيتی است که میتوان گفت از همان آغاز پايهگذاری حزب مشروطهی ايران به عنوان يک تشکل سياسی با آن زاده شد و در شرايط گوناگونی که حيات اين تشکل طی کرده، به درجات متفاوت و به نسبت توازن دو نيروی ماهيتاً متفاوت و همزمان موجود در آن، حزب را همراهی کرده است.
حدود سه سال است که شمار قابل توجهی از فرزندان دلیر ملک و ملت در زندانند و در اسارت و ستم و سرکوب همچنان ادامه دارد و مهم تر از همه ربوده شدن رهبران شجاع جنبش اعتراضی 88، که گناهی جز دفاع از حقوق قانونی و مشروع ملت و مردم و پایداری در این راه پر خطر اما پر افتخار ندارند، یک ساله می شود، در این میان بار سنگین مسئولیت بر دوش یکایک مردمان و به ویژه پیشگامان سنگینی می کند. تجارب تاریخ می گوید سکوت و بی تفاوتی نیز به سهم خود بر تداوم ستم کمک می کند.
فرزندان موسوی و کروبی در نامه مشترکی، از همه هموطنان مظلوم و رنج دیده و فداکار و از همه انسان های حق طلب و آزادی خواه و عدالت جو در جای جای جهان خواسته اند که پژواک صدای حق خواهی آنها بوده و صدای شان را به گوش جهانیان برسانند که زندانیان مظلوم و مقاوم ما و همه زندانیان سیاسی و عقیدتی را در سراسر ایران آزاد کنید.
جمعی از فعالان سیاسی ملی و ملی-مذهبی به دیدار خانواده احسان هوشمند از فعالان ملی-مذهبی و پژوهشگر مطالعات اقوام که از حدود یکماه پیش بازداشت شده و در بند 2-الف سپاه نگهداری می شود ، رفتند.
ترمیم آسیبها و صدمات ژرفی که نظام اسلامی بر هر سه پایه اصلی امنیت ملی وارد ساخته است، در آیندهای نزدیک – در طول زندگی یک نسل - غیر ممکن به نظر میرسد. ترمیم آسیبها و جبران صدمات بیش از هر چیز نیازمند سالها آرامش در ایران و منطقه است.
از تمامی همراهان جنبش سبز دعوت می کنیم از ساعت ۴ تا ۷ بعد از ظهر روز ۲۵ بهمن ماه در تهران در پیادهروهای خیابانهای انقلاب و آزادی، حدفاصل میدان فردوسی و تقاطع نواب، و در شهرستانها در خیابان اصلی هر شهر، بنابر تصمیم فعالان محلی، اقدام به پیادهروی سکوت کنند.
برای آن بخش از فرماندهان سپاه که هنوز باور و دلبستگی خود را به نظام اسلامی حفظ کردهاند، اما به درستی میبينند که دنبال کردن سیاست های کنونی، جز به نابودی ایران، راه به جایی نخواهد برد، فرصت زيادی نمانده است.
در بیانیه جهانی حقوق بشر و منشور سازمان ملل متحد از عبارت اقلیت و قومیت و حقوق مربوط به آن سخنی نرفته است. حتی در میثاقین (میثاق مدنی و سیاسی و میثاق فرهنگی اجتماعی اقتصادی هر دو مصوب 1966) و اعلامیه حقوق افراد، ملیت ها و اقلیت های قومی ـ مذهبی و زبانی ـ مصوب 1992 "افراد" این گروه ها موضوع قرار گرفته اند نه کل گروه.
من به هیچوجه باور ندارم که این تأسیسات، تأسیسات نظام جمهوری اسلامی است. اینها تأسیسات کشور ماست. اینها سرمایه سرزمین ماست. یعنی با پول مردم ایران ساخته شده و فردا هم که این حکومت نباشد، همین تأسیسات در اختیار دولت نماینده مردم قرار خواهد گرفت.
آنچه که پشیمانم از آن، این است که ضعف بنیادی و پوسیدگی درونی نظامی را که در آخرین روزها و سالهایش به آن پیوستم، یعنی به درونش راه یافتم را نفهمیدم و احساس نکردم. و فرصتهای بسیاری را از دست دادم. شاید پشیمانی دیگرم اینجاست که وقتی رفتم به درون دستگاه قدرت به مقدار زیادی شیفته قدرت و ظواهرش شدم و غافل ماندم از کاری که با قدرت میشد کرد. و آن رساندن پیامی بود که لازم بود و من میتوانستم بکنم در درون دستگاه. مقداری غافل شدم.
بنياد داريوش همايون ـ برای مطالعات مشروطهخواهی در نخستين سالگرد درگذشت داريوش همايون دو اثر منتشر نموده است که از سوی اين بنياد به نشانهی سپاس از خدمات تأثيرگذار وی بر فرهنگ و انديشه سياسی ايران، به ياد ماندگار او تقديم می گردد.
2_k_281.bmp)
میرحسین موسوی: چیزی تغییر نکرده است، بر مواضع خود ایستاده ام
من نقش خویش را همه جا در تو دیدهام*
اگر میخواهیم به عنوان یک ملت زنده بمانیم!
جنبش سبز مطمئن ترین راه گذار به دموکراسی
فروغی و بنياد ليبراليسم ايرانی 
تودهایها و مسلمانی
برای سپاه تنها راه، پیوستن به ملت و به جنبش سبز آن است!
حزبی که با دو منشور زاده شد!
با ستمدیدگان و بر ستمگران
درخواست فرزندان موسوی و کروبی از مردم در آستانه ۲۵ بهمن: پژواک صدای حق خواهی ما باشید
دیدار جمعی از فعالان سیاسی ملی و ملی-مذهبی با خانواده احسان هوشمند
فراخوان راهپیمایی اعتراضی شورای هماهنگی راه سبز امید برای ۲۵ بهمن
تنها راه: گردن نهادن به ارادهی مردم
محکوميت تجاوز و ترور عليه منافع ملی
پیش از آغاز ــ گفتگوی منتشر نشده
دو کتاب و يک گفتگو
برای گلشیفتهء دلیر و زیبا و هنرمند