سوسیالیسم دمکراتیک شالوده آرمانی سوسیال دمکراسی ست!

دم از سوسیالیسم دمکراتیک زدن ولی به ریشه های تاریخی آن اشاره نکردن، اگر برای جعل تاریخ نباشد، ناشی از ناآگاهی تاریخیست. به هر حال سوسیالیسم دمکراتیک نه تنها در تقابل با سوسیال دمکراسی نیست، بلکه با آن نیز همزاد است. «سوسیالیسم دمکراتیک» جهان بینی نوینی میان کمونیسم و سوسیال دمکراسی نیست، بلکه آرمان سوسیال دمکراتها در مرزبندی با کمونیستها و پاسخ آنها به نواقص و کمبودهای اجتماعی سرمایه داری می باشد.

بار تاریخی چهار دهه مبارزه و سازمان اکثریت ـ (بخش اول)

جنبش فدائی در سازمان "اکثریت" خلاصه نیست، اما سازمان "اکثریت" بخش بزرگتر نیروهای این جنبش را در خود متشکل و با خود همراه کرد و در مقایسه با دیگر بخش ها استعداد سازگار شدن با شرایط سیاسی جدید و درک ضرورت تغییر در حیات مبارزاتی خود را به ظهور رساند.

دفاع از حقوق و مطالبات اقوام ایرانی و ایستادگی در برابر تجزیه ملت ایران

از نظر تأمین حقوق برابر و آزادیها ما هیچ تفاوتی میان هیچ یک از بخشهای ایران و هیچ یک از اعضای این ملت قائل نیستیم. زورگوئی و سرکوب هر عضو این ملت و هر بخش آن به معنای زورگوئی سراسری است و هر ایرانی آگاه و با شرفی باید در برابر آن ایستادگی کند.

آدمیتی كه من دیدم: شكیبایی و عقلانیت انتقادی

دكتر آدمیت بر این باور بودند كه دوران علامگی گذشته و به دفعات در صحبتهایی كه باهم داشتیم، به این نكته اشاره می كردند كه «من كارم را كرده ام و آنچه در توان داشتم در نوشته هایم آورده ام، بقیه كارها را باید نسل جدید ادامه دهند.»

درهم تنیدگی بافت قومی ملت ایران و ناآگاهی مشکل ساز نمایندگان کنگره آمریکا

چه کسی است که منکر این بشود که رشد و غنای فرهنگ اقوام ایرانی موجب قدرتمندی و قوام فرهنگ ایران شده و خواهد شد. مشکل آنجاست که اولویت ها را گم می کنیم. مسلماً مشکلات در چهارچوب یک نظام دمکراتیک حل خواهند شد. فرهنگ ایرانی همیشه کثرت را پذیرفته و در خود به انسجام و یگانگی در عین حفظ گوناگونی رسیده که این پدیده ای بسیار خردمندانه است.

دمکراسی و حقوق بشر، این است معنی حق تعیین سرنوشت

سیاستی که بنای آن بر جدا کردن و تاکید بر تفاوت ها باشد به ویرانی خواهد انجامید. ما در ایران نیاز به همرائی داریم، به توافق بر سر اصول جهانروای اعلامیه حقوق بشر و میثاق های آن، به دمکراسی لیبرال که حکومت اکثریت محدود به اعلامیه جهانی حقوق بشر است.

ایران به پمپ بنزین تبدیل شده است

باید مردم ایران، به قدرت خودشان اطمینان پیدا کنند. به صرف اینکه ما کاری نمی‌توانیم بکنیم، مایوس بودن از خود، خوب، به رژیم حاکم قدرت می‌بخشد. رژیم حاکم فقط توسط مردم، زنان و مردان مصمم تغییر خواهد کرد.

در جستجوی تحول بیرون از انتخابات نظام

جدایی باورهای شخصی و دینی از عرصه ی مطالبات اجتماعی یكی از پیش شرطهای رسیدن به این شفافیت است. ما در مبارزه ی بر حق برای حقوق انسانی مان نیازی به ”تقیه“ نداریم. این اولین گام در راه كندن و كنده شدن از نطفه ی نا پاك دروغ بزرگی بنام حكومت اسلامی است.

انتخابات مجلس هشتم اسلامی و گسترش امکانات تحقق انتخابات آزاد

نحوه برخورد با انتخابات و تاکتیک در قبال آن یک مساله مشخص است و در بحث معین ما برای کسانیکه خواست انتخابات آزاد و در چارچوبی وسیعتر دمکراسی را پیگیری میکنند، هر تاکتیک با این معیار سنجیده میشود که تا چه حد میتواند در گسترش امکانات برای حرکت در راه تحقق این خواست تاثیر گذار باشد.

طبقه متوسط : مخاطب اصلی تولید صنعتی

وقوع انقلاب، دولتی شدن فعالیتها، مصارده ها و تحمیل جنگ و همه سبب كاهش بازدهی اقتصاد و تولید شد. از ظرف دیگر رشد جمعیت زیادتر شد و به این ترتیب درآمد سرانه واقعی به شدت كاهش یافت. به همین دلیل طبقه متوسط ضربه شدیدی به لحاظ اقتصادی خورد.

دفاع از «انتخابات آزاد» مطالبه اصلی در انتخابات در راه

عدم شرکت در انتخابات خود گزینه دیگری از شرکت در انتخابات است و آگاهی عمومی می تواند هم از شرکت در انتخابات و هم از عدم شرکت در انتخابات و یا تحریم آن حربه یی موثر برای دموکراتیک کردن شرایط و گذار به دمکراسی بسازد و در صورت عدم آگاهی مردم هم از شرکت و هم از عدم شرکت آنان سوء استفاده خواهد شد.

جنگ دیگر درمیان گزیدار ها نیست

پناه بردن به این یا آن جناح گزینشی غم انگیز است که ما اجباری نداریم

نگاهی به گذشته و امکان گزینش های دیگر ـ نگاهی به کتاب «در تیررس حادثه» در گفتگویی با نویسنده اثر

بی سبب نیست که حتی آنجا که به بهایی گران به قضاوت های قابل تاملی در نگاه به گذشته دست یافته ایم، نمی توانیم آنها را به دستمایه ای برای پیشیرد یا آنگونه که گفتید تعالی جامعه بدل کنیم. بازتاب چنین رخدادی در ذهنیت تاریخی ما که گسست وجه بارز آن است، معنای واقعی خود را در تکرار تاریخ، در تکرار نابخردی ها باز می یابد.

علت و پیامد جنگ را نباید دور زد

خطر تجزیه ایران در صورت جنگ، خیالپردازی نیست. هر نیروی خارجی که به ایران بتازد از همکاری گروه های بزرگی که می خواهند در خدمتش باشند استقبال خواهد کرد و بهره برداری از "نقاط ضعف جمهوری اسلامی در استان های مرزی ایران" بارها در طرح هائی که برای جنگ می ریزند و به رسانه ها نشت می کند آمده است.

دموکراسی و مشکلات قومی در ایران

ایران یکی از قدیمترین ملت ها در خاورمیانه و در دنیا است. و به لحاظ تاریخی ملتی تثبیت شده است. بطورنمونه در زمان حمله صدام به ایران، او گمان می کرد که عرب های خوزستان با او همکاری خواهند کرد، صرف نظر از برخی عناصر، ما دیدیم که این اتفاق نیافتاد. آنها ایرانی هستند و ایرانی باقی ماندند، گرچه به زبان عربی تکلم می کنند. در خاورمیانه هویت ایرانی تثبیت شده است.

صدای یگانه نیروهای خارج کشور در مخالفت با حمله نظامی و در دفاع از صلح، آزادی و حقوق بشر

اگرنیروهای فکری و فرهنگی و حقوقی و سیاسی کشور ما با حمله نظامی به کشورخود مخالفت نکند، افکار عمومی جهانیان ودول دیگر گمان می برند که گویا مردم ایران خواهان چنین حمله ای هستند واین، بزرگترین حربه ای می تواند در دست مدافعین جنگ وخشونت باشد.

ضرورت دامن زدن به یک جنبش صلح‌خواهی

هر روز که می‌گذرد شایعه‌ی حمله‌ی نظامی کشورهای غربی علیه جمهوری اسلامی ایران بر پهنه‌ی خود می‌افزاید. همگان در انتظار پاسخ و واکنش ایران در مورد برنامه‌ی هسته‌ای‌اش بسر می‌‌برند و چشم‌ها به رهبری جمهوری اسلامی دوخته شده است. بسیاری بر این باورند و می‌دانند که کلید صلح و جنگ در دست حکومت ایران است، جنگی که می‌تواند برای مردم ایران پیامدهای دهشتناکی در بر داشته باشد. در این زمینه رادیوی صدای آلمان مصاحبه‌ای داشت با مهدی خانبابا تهرانی، تحلیلگر سیاسی مسائل ایران.

جایگاه نقد بنیانهای فکری گذشته در بازسازی دمکراتیک سازمانهای سیاسی

فعالین چپ نو و کثرت گرا می توانند با طرح یک گفتمان دمکراتیک حول کلیدی ترین مسائل مورد اختلاف، راه را برای مذاکره و نوسازی فکری و کسب امکان مشارکت بیشتر از طریق دست یافتن به مکانیسم های دمکراتیک در احزاب باز نمایند. در صورت بروز موانع «جدی» بر سر این راه، تبعیت از قوانین و ضوابط ناعادلانه و ناکارآمد که بیشتر با منافع و موقعیت گروه خاصی تدارک دیده شده باشد، به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست. در این میان اگر تلاشها و گفتگوها و دادخواهی های درونی راه به اصلاح نبرند، روشنگری، شفاف سازی عمومی، ابتکارعمل های سیاسی و برخی از همکاریهای بیرونی با دیگر نیروهای اپوزیسیون مدافع آزادی و دمکراسی امری ضروری به نظر می رسند.

نتایج فاجعه بار حمله نظامی به ایران

افکار عمومی ایرانیان همواره تاثیر مهمی خواهد داشت نمی توان تردید نمود ولی در محیط متشنج و آماده به هرگونه اقدام در صحنه بین المللی صرف افکار عمومی تاثیرش محدود است مگر تبدیل به یک اقدام ملی در جهت احیاء منافع ملی ایران شود. منافعی که بطور آشکاری با اهدافی که نظام جمهوری اسلامی تعقیب می کند در تضاد است .

علیه جنگ وحمله نظامی، در کنار جامعه جهانی علیه سیاست های اتمی و تنش زای جمهوری اسلامی، برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران

دریغا بخشی از نیروی اپوزیسیون شاید بر این خطرات کم وبیش وقوف یافته باشد، اما آنچنان در چنبره روزمره گی و بویژه اسیر قالبهای ذهنی و مرزبندی ها و خط کشی های از پیش ساخته خویش است که دیده بر این واقعیت فرو بسته که خطر و بلا و فاجعه ای ملی را باید با گستره و افق دیدی در مقیاس ملی و سراسری و فارغ از مرزکشی هایی که در چارچوب های دیگری میتواند واقعی هم باشد نگریست. آنان نه در پی راهجویی برای نجات ایران از چنگال آن سناریو و سرنوشت سیاه که در پی اثبات خویش و راهبرد خویش و چارچوب هویتی- سیاسی خویش اند.