برای گلشیفتهء دلیر و زیبا و هنرمند

ز پرتوی که بر آن لوح نازنین افتاد / به قلب تیره دلان زنگ ِ آهنین افتاد / ز جلوه ای که برانگیخت نیمه عریانیت / هزار لرزه بر اندام اهل دین افتاد

ز پرتوی که بر آن لوح نازنین افتاد
به قلب تیره دلان زنگ ِ آهنین افتاد

ز جلوه ای که برانگیخت نیمه عریانیت
هزار لرزه بر اندام اهل دین افتاد

برآمد از بر و دوش تو آنچنان بانگی
کز آسمان خدا ، سقف بر زمین افتاد

امان برفت و بر ایمان ببست راه گریز
نگارهء تو که در راه مؤمنین افتاد

بدان صفت که تویی زیبدت صفای هنر
که شوقت افسر و زیبایی ات قرین افتاد

تو را ز آتش ِپاک آفرید دست زمان
غمت مباد که جانت شرر نشین افتاد

پاریس 19.1.2012

http://msahar.blogspot.com/