بیترديد جانفشانی و خوندادن نشانهی شجاعت و ایثار است ولی برای آیندهای بهتر ناکافی و در بیشتر موارد در کين و دشمنیهای تازهای که میآفريند به حال آن آينده زيانبخش.
سپاه بايد فهميده باشد اين واکنش ملت ایران است که تا کنون بزرگترين و مؤثرترين نیروی بازدارنده در برابر حمله ی خارجی بوده است، نه توان اين نهاد نظامی آن هم در وابستگی آن به چند گروه پرنيرنگ تروريستی بيگانه و مورد انزجار جهانی و مردم ايران.
سياستمردان در ايران کم تر سراغ موسيقی میروند. ... تک و توکی هم که دستی به سازی میبرند، يا گوشی به صفحهای يا نواری میسپارند، از آن به عنوان رفع خستگی ياد میکنند. همايون ولی سياستمردی بود که موسيقی را برای ارزشهای زيبائیشناسانه و روانشناختنیاش گرامی میداشت
اخیرا کتابی تحت عنوان «صدمقاله» به وسیله حسین مهری به چاپ رسیده که حاوی مقالات نوشته شده به وسیله وی در طول سالها میباشد. تنوع موضوعات مقالات کتاب بیشک خوانندگان زیادی را به کتاب علاقهمند میسازد.
جناب مهدوی! ... از باب نمونه عرض می کنم شما که خود یک روحانی حکومتی هستید و تعصب صنفی هم دارید، بفرمایید که در حکومت «مهدوی»ها حریم و حرمت روحانیون بیشتر حفظ شده یا در سلطنت تمام «پهلوی»های تاریخ ایران؟!
تطبیق وضعیت اسفبار کشورهایی چون سودان، عراق، پاکستان و یوگسلاوی با جامعه ما که حرکت رو به جلو دارد و به ویژه در غیبت زمینهها و ارکان قیاس، کوششی بینتیجه است.
درباره لیبرالیسم باید از اینجا شروع کنم که ما ایرانیان، روشنفکران، سیاستگران و علاقمندان به امور عمومی، حال آن قهرمان نمایشنامه مولیر (بورژوا ژانتیوم) را داریم. یک آدم تازه به دوران رسیده که میخواهد وارد سطحهای اشرافیت بشود و احساس نیاز میکند که زبان بهتری داشته باشد و با سواد بشود. ...
پیش از دنبال کردن بحث بد نیست به رم برگردیم، به نگرش حقوقی رومی و اهمیت آن در دموکراسی لیبرال. رومیها تشکیلات بزرگی دادند و وارث اندیشه یونانی بودند؛ با ایران و آئین زرتشتی آشنایی نزدیک داشتند و مردمان بافرهنگی بودند.
تجربه تاریخی و درسهای انقلاب اسلامی، ملت ایران را مصمم کرده که این بار راه خود را از صندوق رای و نه تظاهرات خونین و یا جنگ داخلی همراه با تبعات هولناکی که حتا تا تجزیه کشور میتواند برود، به نتیجه و سرانجام رساند. این نتیجهگیری مهم را طی دوسال گذشته جنبش سبز آشکار و ثابت کرده است.
ناخشنودی زن ها از نابرابری جنسیتی در همه سطوح و در همه طبقات و گروه ها و اقلیت ها دیده می شود و با امیدواری می شود گفت که می توان حرکت و عزم زن ها را در تغییر وضع موجود دید.
ثانیههای آخر فرامیرسد، او را روى نیمکت گیوتین دراز کش میکنند حنجرهاش هنوز کار میکند و فریاد میزند «فقط یک لحظه بیشتر فرصت بدهید» و بدین ترتیب قداست فضیلت اجتماعى سکوت در «جمهورى فضیلت» حتی در نقطهای که رعایت آن بیش از همه لازم است یعنی روی نیمکت گیوتین، توسط زنى نه چندان با فضیلت شکسته میشود
نگارش اين اشاره... تنها سخنی با خودمان و با خوانندگان آثار بزرگانمان در حوزهی نظر و انديشه است، آن هم به منظور يادآوری و تقويت روحيهی جديدی در خوانندگان ـ يعنی خودمان ـ که ديگر در برابر «پرخاش» و «تشر» و «تهديد» و.... مصون شده است و در پس غوغا و همه اين پردهها گوهرها را میبينند و از وجود همه آنها شاد است و از محتوای فکری جنگ و جدال اهل انديشه به«شمشير قلم» در حوزهی نظر شکرگزار!
در تاریخ ملت ها لحظه هایی هستند که بازنگری و تحلیل چندباره شان اهمیتی ویژه دارد. لحظه هایی که می توانند سرنوشت یک یا چند نسل را رقم زنند و بازخوانی آن اگر فراتر از شعارها و تحلیل های عوام گرایانه باشد می تواند مانند منشوری لایه های عمیقی از روانشناسی اجتماعی و دیگر خصوصیات یک ملت را منعکس سازد.
انکار واقعیت های تاریخی و دستبرد زدن به تاریخ و بیرون کشیدن واحدهای فدرال از ساختار تمدنی و فرهنگی ایرانزمین بقصد سیاست و رسیدن به هدف نشانه ی بینوایی وسقوط در ابتذال اخلاقی است.
رژیم های خودکامه به ویژه در خاورمیانه، وضعیت کنونی جهان دمکرات و پیش رفته را، به صورت «زنگ تنفسی» که به آنان امکان تجدید قوا داده و همزمان خوراک تبلیغاتی در رویارویی با بی ثباتی های اجتماعی درونی خود در اختیارشان قرار می دهد، به حساب آورده و از اين فرصت استقبال می کنند.
مخالفت حزب با شورای رهبری سازی و تلاش ها برای جا انداختن فدرالی کردن ایران و ایران چند ملتی و چند ملیتی از ملت ایران – سه گانه ای که بی تردید در پشت پرده جفت و جور شده اند- تاریخی به درازای تاریخ حزب دارد و موضع گیری در برابر آنها از موضع گیری های برجسته زنده یاد همایون است.
نجات نظام اسلامی دیگر ممکن نيست؛ رهبر رژیم حتا به هزینه ی جنگ داخلی و تجزیه ایران خواستار ادامه ی حکومت است؛ ادامه رژیم نیمه جان اسلامی جز زیان بیش تر به امنیت ملی ایران نتیجه دیگری ندارد؛ و بالاخره راه نجات برای ایران و برای نهاد سپاه، تنها همراهی با ملت میسر خواهد بود و بس. با درس گرفتن از سوریه، ایران را نباید به آن سو راند.